Oct 21, 2011 / 9 notes

Kun je ze dan nog wel vrienden noemen, eigenlijk?

Ik verlies goede vrienden. Doe ik dan wat verkeerd, of is dat het leven: komen er mensen langs die weer weggaan? Misschien heb ik een verkeerd beeld, want mijn ouders hebben vrienden die ze kennen van de middelbare school. Dat zijn hun beste vrienden. Ik haalde ruim twee jaar geleden mijn middelbare school diploma en de laatste keer dat ik vrienden van m’n klas zag, is twee maanden geleden. Kun je ze dan nog wel vrienden noemen, eigenlijk? 

Ze waren drie jaar lang mijn beste vrienden, we deden alles samen: hielden elkaars haar naar achter als we moesten kotsen van de drank, boden een troostende schouder als de verkering het had uitgemaakt, maakten plannen om later samen te gaan wonen en zaten uren lang te ouwehoeren in “onze” stamkroeg. Ik word een beetje nostalgisch als ik terugdenk aan die tijd. We dachten dat we de wereld aan konden met z’n drieën. Ik mis ze. Tenminste ik mis vooral hoe we toen waren. Het lijken nu andere mensen te zijn geworden. Want als ze waren gebleven wie ze toen waren, zouden we nog steeds vrienden zijn. 

Ben ik dan niet de gene die veranderd is? Volgens mij niet, ik drink nog steeds te veel bier, rook alsof m’n leven ervan afhangt en doe niets liever dan hangen in “onze” stamkroeg. Nee. Ik ben alleen ouder geworden, ben gaan studeren en ben nog steeds single. Ik heb wel andere vrienden nu, maar zij hebben andere beste vrienden en wonen niet in Amsterdam. Het lastige is dat de mensen waar ik mee om ga hun eigen vrienden hebben die hun haar naar achter houden als ze moeten kotsen, samenwonen met andere vrienden en een andere stamkroeg hebben. 

  1. ranjameteenrietje posted this